ВО ПРЕТХОДНИТЕ ЕПИЗОДИ Секогаш беше во некаква неволја.
Мислев работите и одат кон подобро. Избега од Чарли.
Неодамна ти се јавила.
Збореше дека сака да стане калуѓерка.
Што правеше вчера? -Бев излезена со другарките.
Дома не можам да запознаам фин маж.
Не сакам да сум на ниту едно друго место. Се прашувам дали знаеш дека лажеш.
Имам непознат сторител, моите два детективи одолговлекуваат,
и работна група што сака да ни го земе случајот.
Кол не сакал да го предаде случајот на работната гупа. А ти? -Не.
Имам слушнато за некој парк со приколки. Се вика "Ранчот."
Една девојка настрада. Сакаме да знаеме дали некој ја познавал.
Да, Тоа е Дори.
Да не знаеш каде престојувала последниве недели?
Одеше во црква. Се надевав дека го завртела животот кон подобро.
Местово е растурено.
Ништо не останало. -Марти.
from the dusty May sun
her looming shadow grows
hidden in the branches
of the poison creosote
she twines her spines up slowly
towards the boiling sun
and when I touched her skin
my fingers ran with blood
when the last light warms the rocks
and the rattlesnakes unfold
the mountain cats will come
to drag away your bones
and rise with me forever
across the silent sand
and the stars will be your eyes
and the wind will be my hands
ВИСТИНСКИ ДЕТЕКТИВ сезона 1 епизода 3
Тој беше невидлив за вас како и вашите отпечатоци во пепелта, но Тој ве виде.
Ве здогледа во тие мрачни ќошиња. Ве слушна.
Браќа мои, Тој ги слушна тие мисли. -Да!
Вие самите себе сте си странци, но Тој ве познава...
...И кога омразата ќе ви го стврдне срцето како камен,
и ќе ве раздвои од Неговото тело,
а тоа се ѕвездите и ветрот помеѓу нив,
Тој ве познаваше. -Да!
Ве познаваше. Засекогаш. -Амин!
Овој свет е вел...
...и лицето што го носите не е ваше.
Пожарникарите рекоа дека црквата изгорела
пред 4 месеци. Немаше отпечатоци,
издадовме потерница за Пријателите на Христос.
Една недела подоцна, отидовме во Френклин,
Препородувачко Свештенство,
старомодна религија.
Може да замислите г-дин Харизма што мислеше за тоа.
Што мислиш, колкава е просечната интелегенција на групава?
Можеш да го видиш Тексас од таму горе?
Што знаеш ти за овие луѓе?
Само надбљудувам и заклучувам.
Гледам склоност кон гоење, сиромаштија, желба за бајки.
Малкуте пари што ги имаат ги ставаат во мали плетени корпи.
Тешко дека некој од тука ќе успее да го раздели атомот.
Гледаш? Тој твој ебен став.
Не секој сака да седи сам во соба и да дрка на прирачници за решавање убиства.
Некои луѓе уживаат во заедницата. Заедничко добро.
Ако заедничкото добро мора да измислува бајки,
тоа за никого не е добро.
Вашата тага ве држи тука.
Ве разделува од тоа што вашето срце го знае,
а има многу добри срца тука. Гледам многу добрина на ова место.
Гледам голема радост.
Замисли, луѓето ако не веруваа,
какви се работи ќе правеа? -Истите работи што и сега ги прават,
само поотворено. -Нема... врска.
Би имало убиства и неморалност, и ти го знаеш тоа.
Ако една личност е пристојна само поради очекувањата на боженствена награда,
тогаш брату, таа личност е гомно.
И би сакал сите такви да излезат на виделина, што е можно побрзо.
Претпоставувам дека твојата процена е безгрешна кога се однесува на гомната.
Мислиш дека твојата тетратка е камена плоча?
Што говори тоа за животот?
Мораме да се собираме, да си кажуваме приказни
кои се косат со секој закон на универзумот
само за да некако го протуркаме денот?
Што тоа говори за твојата реалност, Марти?
Кога ќе почнеш вака да зборуваш, звучиш испаничено.
Веруваш дека тоа е измама? Цел тој народ?
Не се во право? -Не се.
Така е уште од кога еден мајмун погледнал кон сонцето и му рекол на другиот:
"Он рече дека треба да ми го дадеш твојот дел."
Луѓе...
толку се кршливи
што попрво би фрлиле пари во бунар на желби отколку да си купат вечера.
Исусе Христос, твоите раце се отвораат и прегрнуваат.
Одекот на мојот живот не може да ја задржи вистината за Тебе.
Носиш перо низ пепелта. Допираш лист со неговиот пламен.
Префрлување на стравот и самопрезирта во слепо верувачка кутија.
Катарза.
Го впива нивниот страв со неговото раскажување.
Поради тоа, е ефикасен во количината на сигурност која ја проектира.
Одредени антрополошки лингвисти сметаат дека религијата е јазичен вирус,
која ја менува мозочната структура, и го затупува критичкото мислење.
Јас не користам сложени зборови како тебе,
ама како за човек кој не гледа смисла во постоењето,
некако многу се потресуваш,
и сеуште звучиш испаничено.
Барем не брзам низ црвено светло.
Сите ние имаме тоа што јас го викам, животна стапица.
Генетска убеденост дека работите ќе се променат,
дека ќе се преселиш во друг град и ќе стекнеш доживотни пријатели.
Дека ќе се заљубиш и ќе бидеш исполнет.
Ебена исполнетост... И чувството на завршеност,
што и да значат.
Празни тегли за чување на целово срање,
и ништо не е никогаш исполнето се до самиот крај,
и завршеност.
Не. Ништо никогаш не завршува.
Свешетенику Теиро, ја препознавате девојкава?
Не знам со сигурност. -Прекрасен проповед.
Ви благодарам што дојдовте.
Не се сеќавам на името,
доаѓаше редовно кога бевме во Јунис, ама не сум сигурен.
Оттогаш се имаме селено. -А ти?
Во право си. Беше во Јунис. Тина можеби ја познава.
Колку долго бевте во Јунис?
Околу 6 месеци. Една вдовица од Опелусас ни даде евтин наем.
Заминавме после пожарот. -Имате идеа како се случило тоа?
Од полицијата рекоа вандализам.
Јас мислам дека некој од синовите на вдовицата
сакаше да си заминеме. Но продолжуваме. Не бараме ниту почит ниту одмазда.
Ќе ја побарам Тина. -Добро.
Одличен проповед. Колку долго го правите ова?
Проповедам скоро 20 години.
Последните 8 години ги имаме Пријателите на Христос. А пред тоа во црква?
Независен евангелиста. Учев кај Били Татл,
на неговиот факултет во Бејтон Руџ.
Во Јунис, кој ја има насликано ѕидната фреска во црквата?
Деца што доаѓаа на собирите.
Извинете. Нешто и се случило на девојкава?
Ја барате? -Г-дине Терио, може да ги видиме личните податоци на вашиот кадар.
Сте ја виделе со некого? -Нели еднаш беше со некој?
Се сеќаваш? Високиот маж.
Да, ама не знам дали беа во љубовна врска.
Дали можеш да го опишеш?
Само видов дека разговараат. Не им се доближував.
Беше навален кон неа, нешто и збореше,
имаше некое чудно лице,
кожата околу устата му беше светла.
Како од изгореници?
И заминала со него?
Да, можеби беше така.
Уапсен во 1989-та, за непристојно изложување,
последната година бил во самица поради тепачка. -Испечати и зачувај.
Примено.
Се е во ред? -За поголемиот дел.
Две години си бил во затвор.
Непристојност, јавно изложување,
си дркал пред школо.
Ми дадоа лоши лекови. Не знаев.
Платив за тоа.
Можете да ми кажете каде бил помеѓу 25-ти декември и 3-ти јануари?
Да, од Божиќ до Нова Година, бевме во Њу Роудс.
Многу луѓе го видоа Барт тогаш.
Доста народ се собра таму. -Доста народ...
Детективу, што мислите дека се случило?
Некој ја убил девојкава и направи шоу од тоа...
Оставил слика од местото на злочинот на една од вашите стари цркви.
"Јас сум воскресение и живот за тие што веруваат во мене."
Дали била силувана?
Зошто го прашувате тоа?
Ако разговарате насамо со Барт,
верувам дека ќе се уверите во неговата невиност, детективу.
Во ред. Да го направиме тоа.
Барт, оди со Детективот.
Онтолошка заблуда за очекување светло на крајот од тунелот,
тоа проповеда свештеникот.
Исто како и психијатрот. Проповедникот ја охрабрува
твојата способност за илузија. А после ти вика дека тоа е доблест.
На тоа секогаш може да се заработи.
А тоа чувство дека имате право на нешто е очајно, нели?
"Сигурно сето ова е за мене.
За мене. Мене, мене. Јас, јас.
Јас сум многу ебено важен.
Јас сум многу важен, така?"
А бе оди еби се. -Извини не за момент.
Не знаев. -Нема да те повредам.
Нема да те повредам.
Сочувствувањето е морал, Детективу.
Да. Така е.
Сите ги проверив. Сите имаат чисто досие, освен Барт.
Би можело да биде дело на ретардиран...
плаќа за тоа, се засрамува,
панично реагира,
и се обидува да се искупи, сфаќаш?
Не е лошо, Марти...
Дојдов до ова без твоја помош. -...ама не е он.
Две години бил во затвор поради дркање.
Требало уште од почеток да го стават во лудница. -Доврши.
Ангола. Некои типови го фатиле под туш,
и му ги исекле јајцата со жилет. Лошо го направиле тоа.
Ама пак... -Го притиснав.
Се посра, буквално.
Можеме да пратиме некој да ги надгледува,
ама мислам дека треба да продолжиме.
Високиот човек. -Тоа може да се глупости.
Едната го спомна, другата продолжи. -Не. И Барт знаел.
И он го видел високиот човек.
Ова. Тоа со Мери Фонтено.
Нема шанси Ланг да му била прва жртва.
Помогни им да тргнат.
Нема најдено заеднички белези.
Еден тип што е во базата на ФБИ користел круна,
друг пар рогови. Од Мичиген, отслужува доживотна.
Но не е тој, го згрешил знакот.
Не знаеме дали има поврзаност со Мери Фонтено.
Не знаеме, ама круната од гранки, симболите,
како да е некоја култура.
Сакаше да го најдеме тоа. Се прави важен.
Полињата со трска се нашата сцена.
Предложи некоја теорија, тогаш. Ако се вратиме на нула,
ќе го предадат случајот на работната група.
Некој нешто пропуштил. Треба повторно се да провериме.
Секое мртво тело во државава во последните 5 години. Ќе почнеме од таму.
Немаме време.
Слушај.
Приметив дека си кратковиден,
не ја гледаш големата слика, тоа ја уништува истрагата.
Перспективата ти се искривува, а со тоа и доказите.
Опсесивен си.
И ти си опсесивен, само не за работата.
Јас не.
Јас ги држам работите еднакви, одвоени,
можам да се напијам едно пиво без да ми требаат 20.
Луѓето кои не чувствуваат вина обично добро се забавуваат.
Се обидувам да не бидам престрог кон себе си.
Баш си великодушен. -Знаеш која е вистинската разликата помеѓу мене и тебе?
Да. Одрекување.
Разликата е тоа што јас ја знам разликата помеѓу замисла и факт.
Ти си неспособен да признаеш сомнеж.
Тоа мене ми звучи на одрекување.
Се сомневам во тоа.
Ќе издадеме потерница за секој висок маж со лузна на лицето...
Во ред. -Ќе ги известиме болниците да проверат за такви пациенти.
Добро.
Значи Кол се обидувал да го задржи случајот.
Гледајќи назад, дали мислиш дека
ги водел работите онаму каде што тој сакал да одат?
Не. Одевме каде што не водеа трагите.
Но ти ја прифати неговата теорија за сериски убиец.
Иако знае да е арогантен, беше во право.
Така го фативме нашиот човек.
Но мене ми се допаѓа вака, знаеш?
Мирно е. -Глупости. -Види, бев на советувања и се тоа.
Едноставно такви се работите моментално. -Работите не остануваат исти.
Земи го тоа што го сакаш, другото остави го. На луѓето им станува подобро.
Тоа е работата. Мислам дека ми е подобро.
Стварно мислиш така? -Верувај ми.
Можеби така мислиш затоа што веќе си се навикнал.
Животот те прилагодил.
Не мораш да се плашиш од загуба.
Другите типови за кои ти кажував,
си земале куче, риба, било што.
Од таму ќе почнеш, и ќе продолжиш.
Па може да ми наместиш некоја болничарка. Да ми дава од добрите лекови.
Нов почеток.
Здраво, душо. -Како си, Марти?
Што се случува, Раст? -Ја врати косилката.
Ми го искоси дворот? -Да. Требаше да се коси.
Па да ти вратам за услугата. -Имаме шкампи со сос.
Го наговарам Раст да остане на вечера. -Да?
Остани на вечера, Раст.
Не. Треба да одам.
Меги, благодарам за чајот.
Баш ми е жал.
Се гледаме во понеделник.
Ќе те испратам.
Што е?
Што си замислуваш дека правиш, во мојата куќа, додека ме нема?
Ти ја враќам косилката. -Знаеш на што мислам.
Ми ја косиш тревата?
А што точно мислиш дека правам кога не си тука, Марти?
Што е проблемот? Помеѓу мене и тебе?
Нема проблем. Само не сакам уште еднаш да си ми ја искосил тревата.
Јас сакам да си ја косам мојата трева.
За нив навиваш, тато?
Да. Сакам они да победат.
Одри, јас и мајка ти сакаме да поразговараме малку за
цртежите што си ги направила во школо, добро?
Мејс, оди во твојата соба. -Зошто? -Зашто така реков.
Оди. Ајде.
Оди. Трчај.
Не се плаши, злато, добро? Само сакаме да поразговараме.
Од каде си го видела тоа?
Зошто си го нацртала тоа? -Зашто на другите девојчиња им се свиѓаше
и мислеа дека е смешно. Тоа е се.
Добро, ама од каде ти дојде идејата?
Другите девојчиња ме предизвикаа.
Тоа ги вознемирува луѓето, Одри.
Грозно е.
Нешто што треба да биде убаво, тоа го прави грозно.
Жал ми е...
Во ред е. Во ред е.
Во ред е, злато.
Не велам дека имам право да говорам,
ама дали знаете што значи да си татко?
Значи дека си одговорен за други луѓе.
Одговорен си за нивните животи.
Но, после одредено време,
се појавува залудност во одговорноста.
Тоа е врвот на твојата загриженост? -Не.
Само не знам што може да се постигне ако продолжам да гледам во тоа.
Загрижена сум за неа.
Само сака да привлече внимание,
а другите девојчиња... Како ли знаат за тие работи уште од сега?
Женските секогаш знаат пред машките. -Зошто?
Затоа што мораат.
Слушај ме. Повлечена е.
Прашува за тебе, и сака да знае зошто толку работиш.
Би требало да работам помалку.
Работна група ќе го превземе случајот,
и повеќе време ќе бидам дома.
Минатата недела?
Жал ми е за тоа. Требаше да се повлечам. Добро ни беше.
Не ме прекинувај. Зборувај.
Блиску сум да ми дојде се преку глава. Ме слушаш?
Ќе ни го одземат случајот,
ќе бидам повеќе дома, и ќе правиме работи.
Зошто постои толкав простор помеѓу нас, Марти?
Не знам на што мислиш. -Знаеш,
ама не сакаш да кажеш. За ова зборувам.
Последнава година си како некој намуртен тинејџер. И го знаеш тоа.
Се обидувам да ти бидам пријател, Марти.
Едноставно не сум добар во изразувањето.
Се менуваме, нели, понекогаш не за долго.
Јас мислам дека луѓето воопшто не се менуваат, не во срцето.
Се обидувам да се сетам на некои работи, како да ми е задача тоа...
Каков беше порано. И се уморив обидувајќи се да се сетам.
Дел од ова...
И не зборувам за делот каде што јас сум крив,
но дел од тоа, е едноставно животот.
Заневме по цел викенд да не излеземе од мојата соба. -Не мислев на тоа.
Нормално дека не се ебеме како да имаме 19 години.
Ти сакаш ниски очекувања.
Си поставуваш граница на животот,
на се, бидејќи не сакаш да се промениш.
Беше многу попаметен кога те запознав, знаеш?
Жал ми е, Меги.
Жал ми е за се.
Што не сум тука.
Што сето ова го земам здраво за готово.
Што си правел, Марти?
Работата, по дома. Случаи.
Се чувствувам како...
Види. Блиску сум до 40 години...
и како да сум којотот
од цртаните, и истрчувам надвор од карпата,
и ако не погледнам надоле и продолжам да трчам,
можеби ќе бидам добро, ама...
Мислам дека целиот сум поебан.
Да. Таков си.
Марти?
Како и да е, најдовме неколку луѓе од болниците,
високи, со лузна, сексуални престапници.
Имаше едно дете што извршило провала.
Морал да си го издрка пред да го напушти местото.
Тогаш имаше многу испрашување.
Кој од вас е испрашувачот?
Ти, така?
И јас бев добар порано,
ама не колку Раст. -Знам, синко.
Можам да го прочитам тоа од тебе.
Не си лош. Не си ти крив.
Постои товар, кој се закачил за твоето срце и душа.
Тоа што си го сторил не е твоја вина.
Не е.
Си бил издрогиран од тој товар,
истиот товар кој не ти дозволил да се снајдеш на работа, како и на училиште...
Истиот товар кој не ти дозволил да имаш мајка.
Ги знам овие работи, Крис.
Слаб сум. Болен сум.
Влегувам по куќи и не можам да заминам
додека не свршам по фиоките.
Слушај ме, синко.
Имаш само еден излез, а тоа е низ Божјата милост.
Ти си таков како што Бог те направил.
Немаш маани. Ние, ти, јас, луѓето,
не ги избираме нашите чувства.
Постои милост во светот, и простување за сите,
но ти мора да го побараш. -Да, го барам. Го сакам тоа.
Го сакам тоа. Го сакам. Барам. Барам.
Те молам кажи ми што да кажам.
Сакам да признаам. Сакам да признаам.
Извини поради паузата.
Твоите резултати од испрашувањата се неверојатни.
Некој совет?
Тоа никогаш не ми било тешко.
Само погледни ги и почни да размислуваш како нив.
Негативна способност.
Може да се каже дека е вештина. Но ретко има потреба од тоа.
Само погледни ги во очи. Таму е целата приказна.
Сите ги носиме своите желби и очекувања во себе.
Само треба да бидете искрени за тоа што може да влезе овде.
Заклучана соба...
А од друга страна, лошо играм карти.
И додека испрашувавме дркаџии и лица со изгореници,
решив добро да ја искористам несоницата.
Луѓе.
Го видов крајот на илјадници животи...
млади, стари.
Сите убедени во својата стварност.
Дека нивното сетилно искуство оформува единствена единка
со цел, значење...
Толку сигурни дека се нешто повеќе од само биолошка марионета.
Но вистината излегува на видело и сите ја гледаат.
Кога конците ќе се пресечат, сите паѓаат.
Меги вика дека е срамежлив. -Не би рекол.
Секако не се срами да го каже тоа што го мисли. -Не мислам на тоа.
Туку на неговиот карактер. Стегнат е.
Да, напрегнат, затворен.
Не сакам уште еден пијаница. Последниот полицаец што ми го покажа...
Стиви поминуваше низ тежок период. -Ми поврати во скутот.
Не се секирај. Ќе треба чудо за да ти се доближи до скутот.
Ние за волкот...
Раст. -Марти.
Меги. -Здраво, Раст. -Џенифер. -Растин.
Мило ми е.
Пешачеше до тука?
Баш кога помислив дека не може да стане почуден.
Го чувствува вкусот на боите. -Што е синесезија?
Синаестезија. Нерамнотежа на синаптичките приемници
и активатори... боите се алкализираат,
одредени метали. Вид на хипер-чувствителност.
Едно чувство активира друго чувство.
Понекогаш ќе видам боја, и ќе почувствувам вкус во устата.
Допир, мирис, може да ми пратат порака во главата.
Сум слушнала за тоа. Може да е несакан ефект од “Статин“.
Не е. -Значи кога имаш убаво чувство,
дали е тогаш два пати поубаво?
На два различни начини?
Би можело. Да.
Ќелнерката ќе донесе. -Зошто да чекаме? Одма ќе се вратам.
Наполнете го бокалот и два рума.
Може да добијам уште едно пиво? Фала.
Што правиш? -А на што ти личи?
На состанок сум. Ти не си?
Значи ќе се вратиш дома со типов?
Не е твоја работа.
Дали ја ебеш жена ти?
Што сакаш да направам?
Вака сакаш да ме наговориш да се разведам?
Марти, не сакам да се мажам со тебе.
Тоа ми е поентата. Едноставно дојде крајот.
Не е крај. Дојди ваму. Напиј се со мене.
Не дојдов тука само за пиење, знаеш.
Само да го оставам ова.
Ќе биде забавно. -Да.
Што е? -Ништо.
Мислев дека видов некој што го знам.
Каква е Алјаска? -Прекрасна.
Не е Париз, но е чиста. И јасна.
Си бил во Париз? -Еден месец.
Што си правел таму?
Главно се опивав пред Нотр Дам.
Секое вкочането тело, толку убедени
дека биле нешто повеќе од само збирот на своите нагони.
Сите тие бесмислици, изморен ум,
судир на желбите со незнаењето.
Прашавте за испрашувањата. Ја сакате вистината?
Никогаш не ми требало повеќе од 10 минути да дознаам дали некој е крив или не.
Вас колку ви треба?
Раст надвор од работното време проверуваше мртви тела, со недели...
Ловец на ракуни(црнчуги) во другиот живот. -Црнчуги?
На ракуни мислев.
Денес одма драма да се правело.
Ако се доживувал низ своите теории и низ својата работа, добро.
Ние останатите имавме семејства.
Луѓе во нашите животи, добри работи. Луѓето ти даваат правила.
Правилата ја опишуваат формата на нештата.
Да ти ебам, Марти, бегај од тука. "Да ти ебам, Марти." Тоа е се?
Оди дома. Не го сакам повеќе ова. -Внатре е малото гомце?
Оди си. Ќе викнам полиција. -Баш да видам.
Знам други полицајци.
Марти, излегувај. -Ама ми рече дека е слободна.
Ти го испуши курот? -Престани!
Ти го испуши ли курот? -Престани! Излегувај!
Кажи ми, или ќе средам да те користат како кондом во затвор.
Дали ти го испуши курот?
Само малку.
Извини што ти се нафрлив вака.
Не би направил нешто такво.
Не сум психопат.
Затоа секогаш велев дека на Раст му е потребно семејство.
Поради границите. Границите се добри.
Овде Кол. -Раст, дома си.
Јас сум. -Што не е во ред? -Извини.
Стив Џераси нашол нешто. Бараше помош.
Ќе се јавев во станицата ама нема поента? Знам дека лажат.
Ќе морам да те прашам.
Дали е вистина?
Ништо не сум слушнал,
ама и онака не би слушнал. Џераси не би ми кажал.
Ме мрази.
Ја однесе Џен дома?
Да. Ја испратив до врата.
Не влезе? Не мора да се заљубиш на прв поглед, знаеш.
Да, знам. Види. Фина е, убава.
Можеш да најдеш утеха, Раст. Мислам дека би ви било добро,
ако и пружиш шанса.
Вие момците не пружате шанси. Не знам зошто.
Затоа што знаеме што сакаме и не ни пречи да сме сами.
Легни си, Меги.
Ќе се врати Марти. Чао.
Три дена по ред.
Тоа ти е нов рекорд? -Одеби. Ќе ти се посерам на колата.
Мислам дека најдов нешто. Друга девојка од порано. Дојди.
Пред 3 години имало поплава во Абевил, оваа девојка ја извлекле од реката.
Тука пишува дека случајно се удавила, вода во белите дробови.
Како е поврзано? -Иследникот напишал дека раните се од гранките во реката.
Разбирам за ребрата и рацете, ама подјазичната коска?
Нема шанси. Погледни го стомакот,
плус користела мет и ЛСД.
Велат дека паднала зашто била издрогирана.
Види и го грбот.
Да му ебам. -Да.
Идентификувана како Ријан Оливие, 22 години, живеела во Пеликан Ајланд,
300 жители.
Дедо и е уште таму. Има телефон.
Не знам дали можам да го продадам ова.
Два дена. Ќе се фокусираме на ова.
Ако е негово дело, тогаш ова е некој вид на архетип.
Мртво тело, Вил Плат, машинист. Ваш е случајот.
Откривме нешто, шефе.
Мислев дека ќе го предадете тој случај. Што сте откриле?
Роднина на жртвата. Можеби го познавал убиецот, или го видел. Ќе истражиме.
Имаме уште неколку денови.
Два дена. После тоа оди кај работната група. А вие на нови случаји.
Ако ја кажевме теоријата за серискиот убиец,
ќе те тргнеше од инат. -Пеликан Ајланд е на два часа од тука.
Дали мислиш, дека човек може да сака две жени истовремено,
мислам, да биде заљубен во нив?
Мислам дека човекот не може да сака,
барем не на начинот на кој мисли.
Недостатоците на реалноста секогаш се тука.
Цевководов го исекол крајбрежјето како сложувалка.
За 30 години местово ќе биде под вода.
Се прашуваш ли некогаш...
дали си лош човек?
Не. Не се прашувам, Марти.
На светот му се потребни лоши луѓе.
Ги држиме другите лоши луѓе подалеку од вратата.
Тоа е он.
Кога последен пат ја виде внука ти?
Замина пред 4 години, како мајка и.
Не се изненадив што ја најдоа така. Сите мислат дека ќе бидат нешто што не се.
Сите имаат некои големи планови.
Дали имаше некој дечко?
Да, отиде со тоа момчето, Леду...
Постаро момче. Лоша фамилија... Со него избега.
Никој не ме прашуваше за него.
Ми кажа само дека умрела во поплавата.
Тоа семејство, Леду, уште живеат тука?
Можеби по некоја роднина.
Секоја година се помалку. Поради ураганот,
многумина ги снема.
Му го знаеш првото име на тој Леду?
Реџи. Реџи Леду.
Татко му е Барт Леду. Работи на платформите. Пијаница.
Слушнав дека умрел. -Во кое школо одеше Ријан?
“Пат на Светлината“ кога работеше. Децата одеа таму
или со автобус во Абевил. Државата бара децата да се одалечени
два саата од школото. Не ги сакам божјиве луѓе,
ама подобри се од владата. -Што е со родителите? Други роднини?
Таткото е морски трговец.
Мајка и е во Калифорнија, колку што знам. -Дали имате нешто нејзино,
било што, што би ни дало идеа каква била?
Што толку сте се распрашале?
Ми рекоа дека се удавила во поплавата. Не сум глупав.
Сакате да кажете дека не се удавила? -Не знаеме, г-дине.
Само бараме маж кој можеби ја познавал. -Кој?
И ние се обидуваме да дознаеме.
Имаше кутија со нејзините работи,
нејзиниот алманах од втора година средно.
Никаква емоција не покажа старецот.
Како да не сакаше да види,
ама зошто ја чуваше кутијата?
Дали се запрашал?
Претпоставувам и тоа е еден начин да се носиш со загубата,
да се фокусираш само на раковите.
Малку ме потсети на Раст.
Школото било мало. Од прво основно до чеврто средно.
Ријан Оливие. Еве ја. Втора година средно.
Школово било дел од Татл фондацијата.
ПАТ НА СВЕТЛИНАТА -христијанска академија
Добар ден. -Добар ден. -Местово е затворено во 92-ра, така?
Да, така имам слушнато. -Што си слушнал?
Ураганот го растури. Изгледа не мислеле дека
вреди да се среди. -Тука работиш?
Не, г-дине. Работам за парохијата, на неколку имоти.
И-23?
И-23. Кажете. -Имаме резултати за вашето барање.
Реџиналд Леду, роден на 13-ти ноември 1960.
Познаваш ли некој што учел или работел тука?
Не, г-дине. Тука работам само последните неколку месеци.
Парохијата ми го прави распоредот за работа.
Ви благодарам за времето.
Кој оди толку споро?
Што имаш? -Резултати од барањето.
Реџи Леду ја прекршил условната казна пред 8 месеци. Има пријава за силување,
тужбата била отфрлена, ама уапсен е во 93-та
поради поврзаност со лабараторија користена за правење мет и ЛСД,
со кои Дора Ланг и Ријан беа полни. -Добро.
Леду одлежал две години во Авоел, погоди со кого бил во ќелија последните 4 месеци?
Чарли Ланг. За ова морам да ти признаам.
Почнав да мислам дека малку полудуваш.
Мислам, луд си, ама не за ова. -Каде е Леду?
Бараме список на роднини и познаници.
Исчезнал откако ја прекршил условната. Ќе го најдеме.
Има смисла. -Добро изгледа.
Одиме... -Во Авоел.
И тоа како, Мартин. Ајде. Ќе издадам потерница
и ќе побарам помош од сојузните шерифи. И-23, Централа.
Кажете, И-23. -Што да кажам?
За момент помислив дека уживаш во слики од мртовци.
Ми треба меѓудржавна потерница за Реџинал Леду.
Бараме вклучување на сојузни шерифи, и апсење на лице место. -Примено.
И конечно. Пристигнуваме до Реџиналд Леду.
Ајде. Ако сакате да ме прашате, прашајте, да му се сневиди.
Сте биле некогаш во огнена пресметка?
Не.
Како тогаш ќе знаете за што зборувам?
Човече, тоа место...
Тој ден, ме потсети на татко ми кога зборуваше за Виетнам,
и за тоа во џунглите.
Тоа што зборувам за настаните од тогаш нема многу да ви помогне.
Ова.
За ова зборувам. На ова мислам
кога зборувам за времето. И смртта. И залудноста.
На дело се веќе поголеми идеи.
Воглавно тоа што како општество си го должиме себе си за заедничките илузии.
После 14 саата без прекин зјапање во мртви тела,
почнувате да размислувате за вакви работи.
Сте го направиле вие некогаш тоа?
Гледаш во нивните очи, дури и на слика.
Не е важно дали се мртви или живи.
Можеш да ги прочиташ. И знаете што се гледа?
Ја пречекале со отворени раце.
Отпочеток не, но таму некаде во последните моменти.
Непогрешливо олеснување, затоа што биле исплашени
и сега за првпат виделе
колку е лесно да едноставно се пуштиш.
И во таа последна наносекунда, виделе што се.
Дека се поврзано со нас е една драма, ништо друго освен лош спој
на веројатност и слепа волја. И конечно можеш да се препуштиш,
веќе не мораш толку грчевито да се држиш до тоа...
Да сфатиш дека сиот твој живот,
сета љубов, сета омраза, сето сеќавање, сета болка,
е едната иста работа.
Истиот сон, сон кој сте го имале во една заклучена соба.
Сон дека сте личност...
И како во многу соништа...
на крајот се појавува чудовиште.
Превод: Јовица Вукобрат